چهارشنبه پانزدهم خرداد 1387
گویش بختیاری درزبانزدها
ü باج سویل سُونِه
Baj sevil suneh
باج سبیل میگیرد
ü بارتم نید که وادس چپ کار کنم
Bartom nid keva dase chap karkonom
عادت ندارم که با دست چپ کار کنم
ü بالُمِه چرخ اشکناددلمه زمونه
Balome charkh eshkenad delome zamuneh
بال مرا چرخ شکست ودلم رو زمانه این لّخ از شعری است که درمردم رایج است
ü بازی بازی نومس نهاد قاضی
Bazibazi nomes nehad ghazi
الکی الکی نامش رو قاضی نهادند
ü باافتو اوید وا افتو رهد
Ba aftao evyd ba aftao rahd
با آفتاب آمد با آفتاب رفت (یعنی عمرش کوتاه بود)
ü باد آورد خدا سی هوشه چین
Bad everd khoda si huche chin
باد را خدا آورد که خوش چین کارش رو بکند
عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد
ü بادوّس مِین کّلّس
Badvas min kalas
باد در کله اش افتاد
ü بایِم تّل جاس مِنِه جنگله
Bayom tal jas mine janglge
بادام تلخ جایش در جنگل است
کنایه از اینکه جنس بد هرگز ببازار نخواهد آمد
ü باج گر ز باج دهی نیترسه
Baj ger zebaj dehi nitarse
باجگیر از باج دادن هراسی ندارد
ü بُردیسِه سی خُوتُ
Bordiseh si khot
آنرا برای خودت بردی
ü بُردیسِه تا آسماری دس زس نیو ورداری
Bordiseh ta asemari daszes nivord ari
تا کوه آسماری اورابردی باز دست ازاو بر نمیداری
ü بُرده واّ بُوس
Bordeh va baos
او به پدرش برده است
ü بُرگنِهِ وّنّد
Borgeneh vand
ابرو را بالا انداخت
ü برد زمونه هنی وچهره س نخرُده
Barde zamune hani ve chahras nakharde
هنوز سنگ زمانه به کمرش نخورده است
ü بِرِشتُم وسُهدم سِت
Bereshtomo sohdom sit
سرخ شدم سوختم از داغت
ü برنه که ول کنی دا خوسه ایجوره
Behane ke vel koni da khose eijureh
بره را که رها کنی خودش مادرش رو می یابد
ü بّر اّفتو بشین سانهِ بپا
Bar aftao beshin sane bepa
در آفتاب بنشین و سایه رو تماشا کن
ü بُزنِ وپا خُس اِیکشِن وِِ دار مِیشِن وا پا خوس
Bozen vepa khos eikeshen vedar mishen va pa khos
بزرا با پای خودش بدار میکشند ومیش راهم با پای خودش
من اگر نیکم اگر بدتوبرو خودرا باش ، که گناه دگری برتو نخواهند نوشت
ü بُز که اّجِلِس ایا نون شونه خوره
Boz ke ajales eya nun shune eikhoreh
بز که اجلش آمد نان چوپان رو میخورد
ü بجور جاته بنه پاته
Bejur jateh beneh pateh
اول جایت را پیدا کن بعد پایت رو بگذار
هرکه اول بنگرد پایان کار ، اندر آخروانگردد شرمسار
ü بّسکی باد خُوبِید بارُون اّم گِلِس وّس
Baski bad khu bid barunam vas be geles
از بس باد خوب بود باران هم بهمراهش آمد
(کنایه از روی هم آمدن مشکلات)
ü بّدِتِه بِفرشِن بِه آسِیوُ خُووته بِفرشن به میلسِ
Badete befrshn be asiyao khuneteh befrshn be myles
پسر بدت را به آسیاب بفرست وپسر خوبت را به مجلس بزرگان
که هرچیزی بجای خویش نیکوست ، جهان چون خط وخال وچشم وابروست
ü بّعدِ پائیز و کُله نِمِدی
Bahde poeizo kolah nemedi
بعداز رفتن پائیز کلاه بر سر می نهی
نوش داروئی وبعداز مرگ سهراب آمدی ، سنگدل این زودتر میخواستی حالا چرا
برگزیده ازکتاب گویش بختیاری تالیف : آقای عبدالعلی خسروی

